Τετάρτη 15 Αυγούστου 2012

Το Δικό μας Κομμάτι Ουρανού


Υπήρχε ένα σπουργιτάκι που, όταν άκουγε τη βροντή της θύελλας, ξάπλωνε στη γη και σήκωνε τα μικροσκοπικά πόδια του προς τον ουρανό.
- Γιατί το κάνεις αυτό;, το ρώτησε μια αλεπού.
- Για να προστατέψω τη γη, που έχει τόσα ζωντανά πλάσματα!, απάντησε το σπουργιτάκι. Σηκώνω τα πόδια μου, για να συγκρατήσω τον ουρανό, σε περίπτωση που φανούμε άτυχοι και ο ουρανός πέσει πάνω μας.
- Τα καχεκτικά ποδαράκια σου να συγκρατήσουν τον απέραντο ουρανό;, με απορία και ειρωνεία ρώτησε η αλεπού.
- Ο καθένας εδώ κάτω στη γη έχει το δικό του κομμάτι ουρανού να συγκρατήσει, απάντησε το σπουργίτι.

Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Το πρώτο πρωί του κόσμου

Χρόνια Πολλά, με την ευχή όλα να αλλάζουν προς το καλύτερο!

2 σχόλια:

marilia είπε...

Εξαιρετικό κείμενο!!! Άντε, ας βάλουμε όλοι... ποδαράκι να αλλάξει η κατάσταση και να μη μας πλακώσει ο ουρανός.

φιλί

dreamteamk9 είπε...

Μακάρι, Μαριλία.
Φιλιά!

 

**********

* LOGIN *

**********

*** Υπεύθυνη ιστοσελίδας: Σταματία Λ.Μ. Σταμάτη
H DreamTeamk δεν ευθύνεται για το περιεχόμενο των άλλων -πέραν των σελίδων της υπευθύνου καθηγήτριας- δικτυακών τόπων, για τoυς οποίους υπάρχει υπερσύνδεση ***

click for free hit counter
click for free hit counter